Free Your Mind - Van Plato naar The Matrix - Wat is werkelijkheid? Zijn we leven in een computerspel? Wat doet de natuurkunde?
Geschreven door Ingo in computers , IQ , Wetenschap , tags: multiverse , fysica , de werkelijkheid
The Matrix - een van de meest succesvolle science fiction films van de afgelopen jaren ...
In tegenstelling tot andere films van dit genre is deze film trilogie, niet op andere planeten, niet alleen in de toekomst, en een plot niveau, in plaats "onze normale 'werkelijkheid, maar alleen dat de film niet echt is, maar een computer simulatie. Dus, alle mensen van onze wereld is in werkelijkheid, machines als energiebron duur bielzen waarvan de hersenen tikte "happy", toe te voegen dat hij bungelde is dat de mens als individu in een met alle details en mogelijke zintuiglijke uitgeruste wereld leeft - de matrix - en deze wereld is gewoon ons begrip van het echte leven de werkelijkheid.
Is onze werkelijkheid een computersimulatie als in de film The Matrix?
Dit idee - zo absurd het ook mag klinken op het eerste - is een vitale, fascinerende pand: Ondanks al deze kennis over onze wereld, het is ons principe niet mogelijk om een dergelijke mogelijkheid in beginsel uitgesloten. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat ik of iemand anders het gelooft, maar aan de andere kant moeten we beseffen dat het zou op zijn minst mogelijk zijn dat onze interpretatie van de wereld uiteindelijk alleen net dat - interpretatie - en dus een verkeerd kan zijn.
Plato's allegorie van de grot
Dit Plato probeerde bijna twee en een half duizend jaar om ons te doen begrijpen. Zijn grot zegt uiteindelijk hetzelfde als de matrix: In deze parabel opgroeien in stoelen vastgebonden een grot op de mensen en alles wat ze zien wat een muur van de schaduw van de dingen of acties na te denken over de ruggen van deze mensen gedaan door een dergelijke kan dus worden gezien zelf. Omdat ze weten dat de wereld alleen als zij onvermijdelijk tot de conclusie gekomen dat deze muur, 'was de wereld "die er bestaan in deze wereld," Shadow "en bewegen, met elkaar praten (via de muur van geluid komt tot uiting, het lijkt alsof alsof de stemmen komen uit de schaduw), en dat het anders zou doen. Wil je ze de waarheid vertellen, konden ze uiteindelijk bijna niet geloven, want het gaat verder dan het niveau van hun ervaring en dus hoger zijn dan de huidige grenzen van hun denken zou.
Virtual reality
En waarom zou deze wereld een computerspel? Ja, precies. Of iets anders dat groter is dan onze fantasie. Dit lijkt minder perverse manier, met het computerspel, ooit een van de eerste generatie computerspelletjes (zeg maar de Packman tijdperk) met geavanceerde driedimensionale simulaties vergelijkt. En nu vragen wij ons af hoe een dergelijke simulaties waarschijnlijk eruit zal zien in 10, 20 of zelfs 100 of 1000 jaar geleden, misschien rond met 3D en bewegingsmelders helm a la Wii-systeem of directe verbinding met het centrale zenuwstelsel. Iemand die zou hinengeboren in een dergelijke wereld, en weet niets anders, geen kans zou hebben, niet worden beschouwd als de werkelijkheid.
Sommige verdere Food for thought:
1) In de Pokemon game mijn zoon is de Pokemon wereld, waardoor de speler actief is, een eiland. Waarom? Nou, deze ronde is een natuurlijke grens (de zee), zodat men niet simuleren moet eindeloos wijde wereld in, die niet zou worden gedaan met eindige programmering. Wat is het equivalent van een eiland in drie dimensies? Dat klopt, een bal, een planeet ...
2) Alle computersimulaties hebben een systeem-common: De systeemklok is de CPU is niet echt continue bewegingen, maar uiteindelijk alleen discrete, dat is gescreend, sequenties. De fijnheid van dit grid is inderdaad al op onze computers tot ver buiten de grenzen van de waarneming, maar in principe altijd aanwezig. En onze wereld? Is het niet eindelijk continue processen, die een weerwoord zou zijn? Nee, vanwege de gelijkwaardigheid van de energie en tijd volgt uit de quantum van de Planck-actie voor de energie die de tijd is gekwantiseerde in onze wereld, net als in een computersysteem.
Hogere dimensies en parallelle universums
Als we nu weggaan, maar de computer simulaties. In de duizenden jaren oude doctrines - zoals in het boeddhisme - ze kwamen door middel van diepe meditatie tot het besef dat de wereld een illusie is (met name de scheiding in onafhankelijke delen, die ook ieder individu is een plaats daarvan, zou alles worden aangesloten op alle, een eenheid).
Onze moderne wetenschap heeft in de afgelopen decennia meer en meer tot het besef komen dat ze een goed begrip van de aard van de dingen die veel verder weg is dan iedereen had nog niet eerder vastgesteld. En dit is nog verre van net zulke schijnbaar alledaagse dingen als wat bewustzijn is en waarom of hoe zij controleert onze werkelijkheid, voor onze gezondheid.
Zon natuurkundigen zijn meestal van het feit dat ons heelal 10 - of 11-dimensionaal is, omdat, volgens de snaartheorie alleen in het aantal dimensies, de vibraties van "strings" van waaruit alle materie is gemaakt, frequenties kunnen recht hebben de wiskundige . Deze frequenties zijn beurt is afgeleid van het energie-niveau van de string en daarom is de aard van de elementaire deeltjes die het vertegenwoordigt. Van deze afmetingen zijn ontwikkeld alleen bekend is bij ons drie ruimtelijke dimensies, de anderen zijn onzichtbaar omdat ze opgerold op een kleine ruimte, misschien niet bij de Big Bang is uitbreiding als de andere drie. Of onze wereld is een 3-braan, een drie-dimensionale deelruimte van een hoger-dimensionale wereld op de actie en interactie van bepaalde deeltjes en krachten "steken".
Andere theorieën veronderstellen dat er oneindig veel parallelle werelden: ten eerste, zou dit alle mogelijke resultaten van een deeltje golffunctie van de gerealiseerde (zie mijn artikel over het leven in het multiversum - dat is de reden waarom de moderne natuurkunde onsterfelijk te worden, we hebben ). De bubble theorie (of de inflatie model), maar acht het mogelijk dat oneindige heelal ruimtelijk gescheiden velen (en door uitbreiding van de "valse vacuüm) nebeneinandner bestaan", en dit in een snel uitdijend heelal waarin ingebed het universum als een zeepbel bestaat elk. Daar zou er een gevolg van onzekerheid, maar ten tijde van de Big Bang (of aan het begin van deze wereld) is niet echt een oneindig aantal verschillende output staten, kon worden afgeleid dat een oneindig groot aantal universa, ik sommigen zouden graag ook bestaan (en niet alleen in sommige, deze "paar" zou blijken zelfs oneindig veel, wat betekent dat elke mogelijkheid om mijn beslissingen zou overal worden uitgevoerd in een perfect universum).
Dan is er de kwestie van de donkere materie en donkere energie. Man, de totale materie en energie van ons universum met enige nauwkeurigheid te berekenen helaas, echter, een waarde die veel hoger is dan de bekende materie en energie van alle sterrenstelsels van ons universum - ontbreekt over maar liefst 70%! Van deze materie en Enrgie - bekend als donker als je kunt zien nog meten of niets - bijna niets bekend is. Be Kind Rewind, is het niet?
Conclusie
Ik ga ervan uit dat de meeste van de anderen zulke gedachten of benaderingen onbekend zijn. Wat is echter duidelijk te maken als een conclusie moet zijn dat onze wereld kan worden allerlei dingen en we zijn zeker lang niet in staat om hen te begrijpen. Wat betekent dit voor jezelf - of je nu wil daarom paranormale dingen in God, in een computerspel waarin je verzamelt karma punten, of de oneindigheid van haar macht of iets te geloven - moeten voor zichzelf beslissen. Zoals is noch science fiction, noch in de nabije toekomst fysica een antwoord.
