Free Your Mind - Van Plato tot The Matrix - Wat is werkelijkheid? Wij leven in een computerspel? Wat doet de natuurkunde?
Geschreven door Ingo in computers , IQ , Wetenschap , tags: multiversum , fysica , de werkelijkheid The Matrix - een van de meest succesvolle science fiction films van de afgelopen jaren ...
In tegenstelling tot andere films van dit genre is deze film trilogie, niet een andere planeet, niet alleen in de toekomst, en een plot niveau, in plaats "onze normale 'werkelijkheid, behalve dat het de film is niet echt, maar een computer simulatie. Dus alle mensen van onze wereld "bewaard gelukkig" in werkelijkheid machines als energiebron aangeboord duur dwarsliggers waarvan de hersenen door misleiden hem is dat de mens als een individu in een met alle details en mogelijke zintuiglijke uitgeruste wereld leeft - de matrix - en deze wereld is gewoon onze ervaren als het echte leven de werkelijkheid.
Is onze werkelijkheid een computersimulatie als in de film The Matrix?
Dit idee - net zo absurd als het ook mag klinken op het eerste - is een vitale, fascinerende pand: Ondanks al deze kennis over onze wereld, kunnen we in principe niet mogelijk om uit te sluiten een dergelijke mogelijkheid in principe. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat ik of iemand anders gelooft, maar aan de andere kant, moeten we ons realiseren dat het mogelijk zou zijn, althans, dat onze interpretatie van de wereld uiteindelijk, dit is nog maar net - een interpretatie - en dus onjuist te zijn.
Plato's grot
Dit Plato probeerde bijna twee en een half duizend jaar om ons te doen begrijpen. Zijn grot zegt uiteindelijk hetzelfde als de Matrix: In deze gelijkenis, groeien aan stoelen een grot op mensen en alles wat ze zien wat een muur van de schaduwen van de dingen of acties na te denken over de ruggen van deze mensen gedaan door deze kan dus worden gezien zelf. Omdat ze weten dat de wereld alleen als zij onvermijdelijk tot de conclusie gekomen dat deze muur "de wereld" is dat er in deze wereld, "Shadow" en bewegen, praten met elkaar (door de wand van geluid wordt weerkaatst, het lijkt alsof de stemmen komen uit de schaduwen), en dat het anders zou doen. Als je aan ze de waarheid vertellen, konden ze uiteindelijk nauwelijks geloven, want het gaat verder dan hun ervaring nivelleren en daarmee de grenzen van hun vorige denken was.
Virtuele realiteiten
En waarom zou deze wereld een computerspel? Ja, precies. Of iets anders dat overtreft onze verbeelding. Dit lijkt op de computer spel is eigenlijk minder ver gezocht, zelfs indien een van de eerste generatie computerspelletjes (zeg maar de Packman tijdperk) met geavanceerde driedimensionale simulaties vergelijkt. En nu moet je nadenken over hoe dergelijke simulaties waarschijnlijk eruit zal zien in 10, 20 of zelfs 100 of 1000 jaar, misschien met ronde helm en 3D motion a la Wii-systeem of directe verbinding met het centrale zenuwstelsel. Iemand die zou hinengeboren in zo'n wereld, en weet niets anders, dan zou geen enkele kans dat u niet zal worden beschouwd als een realiteit.
Enkele verdere stof tot nadenken:
1) In het Pokemon spel mijn zoon is de Pokemon-wereld, waardoor de speler is een eiland. Waarom? Nou, deze ronde is een natuurlijke grens (de zee), dus je hoeft niet eindeloos te simuleren wijde wereld in, die niet zou moeten doen met eindige programmering. Wat is het equivalent van een eiland in drie dimensies? Dat klopt, een bal, een planeet ...
2) Alle computersimulaties hebben een inherente gemeen: De systeemklok is de CPU is niet echt continue bewegingen, maar uiteindelijk alleen discrete, dat wordt gescreend, sequenties. De fijnheid van dit grid is inderdaad al op onze computers tot ver buiten de grenzen van de waarneming, maar in principe altijd aanwezig. En onze wereld? Is het niet eindelijk continue reeksen, dat zou een weerwoord te worden? Nee, als gevolg van een gelijkwaardigheid van energie en tijd volgt uit de constante van Planck voor de energie die de tijd gekwantiseerde in onze wereld, net als in een computersysteem.
Hogere dimensies en parallelle universums
Als we nu echter de computer simulaties. Ook in duizenden jaren oude doctrines - zoals in het boeddhisme - zij kwamen door diepe meditatie tot het besef dat de wereld een illusie is (met name de scheiding in afzonderlijke delen, die ook elk individu is een plaats, alles is met alles verbonden, een eenheid).
Onze moderne wetenschap heeft in de afgelopen decennia steeds meer gaan beseffen dat het een echt begrip van de aard van de dingen die veel verder weg dan we eerder hadden gedacht. En hier is het verre van zo'n schijnbaar alledaagse dingen zoals wat bewustzijn is of hoe en waarom zij controleert onze werkelijkheid, voor onze gezondheid.
Zon natuurkundigen gaan grotendeels uit het feit dat ons universum 10 - of 11-is-dimensionaal, omdat volgens de snaartheorie, maar alleen dat aantal dimensies, de trillingen van "strings" uit die voortvloeien uit zou maken alle juiste frequenties kan het zijn wiskundig . Voor deze frequenties op zijn beurt is afgeleid van het energieniveau van de snaar en dus ook de aard van de elementaire deeltjes die het vertegenwoordigt. Van deze afmetingen, echter slechts ontvouwt ons de bekende drie ruimtelijke dimensies, de anderen onzichtbaar zijn, omdat ze opgerold in een minuut de ruimte, zou de Big Bang niet uitgebreid als de andere drie. Of onze wereld is een 3-braan, een drie-dimensionale deelruimte van een hoger-dimensionale wereld op de actie en interactie van bepaalde deeltjes en krachten "geplakt".
Andere theorieën gaan ervan uit dat er een oneindige parallelle universa zijn vele: Ten eerste, zou dit alle mogelijke uitkomsten van een deeltje golffunctie van de gerealiseerde (zie mijn artikel van het leven in het multiversum - dat is de reden waarom de moderne natuurkunde tot onsterfelijk te zijn, we hebben ). De bel theorie (of de inflatie model), maar acht het mogelijk dat oneindige heelal ruimtelijk gescheiden vele en door middel van uitbreiding van "valse vacuüm") nebeneinandner bestaan (en dit in een snel uitdijend heelal waarin ingesloten universum als een zeepbel bestaat geen. Aangezien er zou te wijten zijn aan de onzekerheid principe maar op het moment van de oerknal (of het begin van deze wereld) is niet echt een infinite aantal verschillende output bepaalt, kan concluderen dat, met een oneindig groot aantal universa, ik zou graag wat bestaan ook (en niet alleen in sommige, zou deze "paar" turn zelfs oneindig veel, wat op zijn beurt betekent dat elke mogelijkheid van mijn beslissingen zouden overal worden geïmplementeerd in een perfect universum).
Dan is er de kwestie van de donkere materie en donkere energie. Man, de totale materie en energie van ons heelal met enige nauwkeurigheid te berekenen Helaas echter,, een waarde die veel hoger is dan de bekende materie en energie van alle sterrenstelsels van ons universum - ontbrekende over maar liefst 70%! Van dit onderwerp en Enrgie - bekend als donker kan worden gezien van haar eerder gemeten of niets - bijna niets bekend is. Be Kind Rewind, is het niet?
Conclusie
Ik ga ervan uit dat de meeste mensen een soort gedachte of benaderingen onbekend zijn. Wat is echter duidelijk, maak een conclusie moet zijn dat onze wereld kan van alles zijn en we zijn zeker lang niet in staat om hen te begrijpen. Wat betekent dit voor jezelf - dus als je wilt paranormale dingen in God, in een computerspel waar je verzamelt karma punten, of om de oneindige mogelijkheden van haar eigen of iets te geloven - iedereen moet voor zichzelf beslissen. Aangezien het niet science fiction, noch de natuurkunde in de nabije toekomst een antwoord te geven.
